جاد بدیع زاده در سال 1280 در خانواده ای روحانی به دنیا آمد و یا به روایتی دیگر پدر وی از مجاهدین مشروطه بود و زندگی را در مبارزی گذراند.او از اولین خوانندگان رادیو بود که با انجمن موسیقی ملی همکاری داشت.در اولین روزهایی که ضبط صفحه بین هنرمندان موسیقی مرسوم شده بود،به پسیشنهاد کمپانی های "هیزماسترویس" و "پلی فون" به اتفاق ابوالحسن صبا و مرتضی محجوبی به بیروت رفت و صفحه هایی را ضبط کرد.
بسیاری از تصنیف هایی را که بدیع زاده خوانده است از ساخته های خودش می باشد.نخستین تصنیفیکه از وی ضبط شد(در سال 1304)،تصنیفی در دستگاه همایون با شعر نورالله همایون می باشد که چنین آغاز می شود:
                                                                جلوه ی گل،بوی سنبل
                                                                ناله ی چنگ،بانگ بلبل
بدیع زاده علاقه به نوعی نوآوری در آواز داشت و بعضی قطعه ها مانند والس اصفهان و تصنیف های فکاهی چون"ماشین مشتی ممدلی" خوانده است.مشهورترین اثر این خواننده تصنیف خزان عشق با شعر رهی معیری است که در آلمان ضبط شده است.بدیع زاده در سال 1358 درگذشت.                روانش شاد