در خانواده کامکار،بدون شک نقش استاد حسن کامکار(پدر کامکارها)نقشی والا و برجسته است.

او در سال 1302 در سنندج متولد شد و در دوران کودکی نوازندگی تار را پیش خود فرا گرفت

به طوری که در دوازده سالگی به استخدام مدرسه ی موزیک ارتش درآمد و از آن به بعد آنقدر

قرق در موسیقی شد که تقریبا نوازندگی تمام سازهای بادی و زهی را فرا گرفت!

استاد کامکار بعدها ویولن را به عنوان ساز تخصص برگزید و با توجه به اینکه نت نویسی

را در مدرسه ی موسیقی نظام فرا گرفته بود،بیش از چهارصد ترانه فولکوریک را نت کردو

به صورت آثار ارزنده ای در تاریخ موسیقی ایران به ثبت رساند.این بزرگوار،به تاسیس کلاس موسیقی

در سنندج همت گماشت و بعدها کلاس او،تبدیل به کانون هنری اداره ی کل فرهنگ و هنر کردستان شد

تا جایی که با گسترش روزافزون موسیقی در کردستان،هنرستان عالی موسیقی راهاندازی شد و به غیر از

فرزندان استاد،جوانان دیگری در این هنرستان به فراگیری سازهای دلخواه خود پرداختند.

هشت فرزند هنرمند استاد حسن کامکار عبارتند از:هوشنگ،بیژن پشنگ،ارژنگ،ارسلان،

اردشیر،اردوان و دختر هنرمندشان قشنگ کامکار